مدیریت انتظارات در مورد تغییرات نوجوانی عنوان مقاله ای در سایت PSYCHOLOGY TODAY؛ تغییر قانون موجودات زنده است؛ فرآیندی پیوسته که بهطور مداوم شرایط زندگی ما را به هم میزند و دوباره تنظیم میکند. لحظهبهلحظه، از یک روز به روز دیگر، زندگی ما در حال تغییر است. در نتیجه این تغییرات همیشگی، باید خود را با اتفاقات پیشرو سازگار کنیم. تنظیم و بازتنظیم انتظارات بخشی از این سازگاری است. دوران نوجوانی یک گذار ۸ تا ۱۰ ساله است که یک کودک بزرگتر را به یک بزرگسال جوان تبدیل میکند و والدین باید با بسیاری از تغییرات جدید و متفاوت سازگار شوند.
قدرت انتظارات در فرآیند رشد نوجوانان بسیار اهمیت دارد. والدینی که انتظارات واقعبینانهتری دارند، آمادگی بیشتری برای مواجهه با تغییرات خواهند داشت. این انتظارات به سه دسته تقسیم میشوند: پیشبینیها: «این چیزی است که فکر میکنم اتفاق میافتد.» آرزوها: «این چیزی است که دوست دارم اتفاق بیفتد.» شرایط: «این چیزی است که باید اتفاق بیفتد.»
زمانی که انتظارات والدین واقعبینانه باشد، احساس آمادگی بیشتری خواهند داشت. اما وقتی این انتظارات برآورده نشوند، پیامدهای احساسی منفی ایجاد میشود. بهعنوان مثال، پیشبینیهای برآورده نشده میتواند منجر به تعجب و نگرانی شود: «هرگز فکر نمیکردم نوجوانم چنین کاری انجام دهد!» آرزوهای برآورده نشده ممکن است ناامیدی ایجاد کند: «این چیزی نیست که میخواستم اتفاق بیفتد.» و شرایط نقضشده میتواند منجر به عصبانیت و احساس خیانت شود: «این نباید اجازه داده میشد که رخ دهد.»
برای مدیریت بهتر این انتظارات، درک چهار مرحله اصلی رشد نوجوانی ضروری است:
1. جدایی از کودکی (۹ تا ۱۳ سالگی): در این مرحله، نوجوانان احساس سردرگمی و بینظمی شخصی بیشتری دارند و خواهان استقلال بیشتری هستند. آنها تمایل دارند به قوانین والدین اعتراض کنند و آزادی بیشتری برای کشف دنیای جدید میخواهند.
2. تشکیل خانواده دوستان (۱۳ تا ۱۵ سالگی): نوجوانان در این مرحله بیشتر به دوستان خود اعتماد میکنند و با والدین بیشتر درگیر میشوند. گاهی پنهانکاری و دوگانگی زندگی به وجود میآید و فشار همسالان برای همرنگی با جمع افزایش مییابد.
3. رفتار بزرگسالانهتر (۱۵ تا ۱۸ سالگی): در این دوره، نوجوانان به دنبال فعالیتهای بزرگسالانه مانند اشتغال نیمهوقت، رانندگی، قرار ملاقات و استقلال بیشتر هستند. نگرانیها در مورد آینده و مرحله بعدی زندگی نیز شدت میگیرد.
4. استقلال آزمایشی (۱۸ تا ۲۳ سالگی): در این مرحله، نوجوانان با چالشهای مسئولیتپذیری و خودمدیریتی روبرو میشوند. ممکن است دچار اضطراب و عدم اعتمادبهنفس شوند و برخی برای مدتی به خانه بازگردند تا خود را بازیابند.
برای مطالعه متن کامل مقاله، میتوانید از لینک زیر استفاده کنید: Psychology Today –
All the rights of this website belong to Tisa psychiatry team.
